conruptus, conrupta -um, conruptior -or -us, conruptissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

rotten/decayed; infected (wounds), corrupt; degenerate/decadent; depraved/venal;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conruptus
conrupti
Gen.
conrupti
conruptorum
Dat.
conrupto
—
Acc.
conruptum
conruptos
Voc.
conrupte
conrupti
Abl.
conrupto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conrupta
conruptae
Gen.
conruptae
conruptarum
Dat.
conruptae
—
Acc.
conruptam
conruptas
Voc.
conrupta
conruptae
Abl.
conrupta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conruptum
conrupta
Gen.
conrupti
conruptorum
Dat.
conrupto
—
Acc.
conruptum
conrupta
Voc.
conruptum
conrupta
Abl.
conrupto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conruptius
conruptiora
Gen.
conruptioris
—
Acc.
conruptius
conruptiora
Voc.
conruptius
conruptiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conruptissimus
conruptissimi
Gen.
conruptissimi
conruptissimorum
Dat.
conruptissimo
—
Acc.
conruptissimum
conruptissimos
Voc.
conruptissime
conruptissimi
Abl.
conruptissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conruptissima
conruptissimae
Gen.
conruptissimae
conruptissimarum
Dat.
conruptissimae
—
Acc.
conruptissimam
conruptissimas
Voc.
conruptissima
conruptissimae
Abl.
conruptissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conruptissimum
conruptissima
Gen.
conruptissimi
conruptissimorum
Dat.
conruptissimo
—
Acc.
conruptissimum
conruptissima
Voc.
conruptissimum
conruptissima
Abl.
conruptissimo
—

Examples

No examples found.