conrectus, conrecta -um, conrectior -or -us, conrectissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

reformed (person); improved, amended, corrected (L+S);

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conrectus
conrecti
Gen.
conrecti
conrectorum
Dat.
conrecto
—
Acc.
conrectum
conrectos
Voc.
conrecte
conrecti
Abl.
conrecto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conrecta
conrectae
Gen.
conrectae
conrectarum
Dat.
conrectae
—
Acc.
conrectam
conrectas
Voc.
conrecta
conrectae
Abl.
conrecta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conrectum
conrecta
Gen.
conrecti
conrectorum
Dat.
conrecto
—
Acc.
conrectum
conrecta
Voc.
conrectum
conrecta
Abl.
conrecto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conrectius
conrectiora
Gen.
conrectioris
—
Acc.
conrectius
conrectiora
Voc.
conrectius
conrectiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conrectissimus
conrectissimi
Gen.
conrectissimi
conrectissimorum
Dat.
conrectissimo
—
Acc.
conrectissimum
conrectissimos
Voc.
conrectissime
conrectissimi
Abl.
conrectissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conrectissima
conrectissimae
Gen.
conrectissimae
conrectissimarum
Dat.
conrectissimae
—
Acc.
conrectissimam
conrectissimas
Voc.
conrectissima
conrectissimae
Abl.
conrectissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conrectissimum
conrectissima
Gen.
conrectissimi
conrectissimorum
Dat.
conrectissimo
—
Acc.
conrectissimum
conrectissima
Voc.
conrectissimum
conrectissima
Abl.
conrectissimo
—

Examples

No examples found.