conquisitus, conquisita -um, conquisitior -or -us, conquisitissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

select, chosen; sought out with great pains; costly (L+S);

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conquisitus
conquisiti
Gen.
conquisiti
conquisitorum
Dat.
conquisito
—
Acc.
conquisitum
conquisitos
Voc.
conquisite
conquisiti
Abl.
conquisito
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conquisita
conquisitae
Gen.
conquisitae
conquisitarum
Dat.
conquisitae
—
Acc.
conquisitam
conquisitas
Voc.
conquisita
conquisitae
Abl.
conquisita
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conquisitum
conquisita
Gen.
conquisiti
conquisitorum
Dat.
conquisito
—
Acc.
conquisitum
conquisita
Voc.
conquisitum
conquisita
Abl.
conquisito
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conquisitius
conquisitiora
Gen.
conquisitioris
—
Acc.
conquisitius
conquisitiora
Voc.
conquisitius
conquisitiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conquisitissimus
conquisitissimi
Gen.
conquisitissimi
conquisitissimorum
Dat.
conquisitissimo
—
Acc.
conquisitissimum
conquisitissimos
Voc.
conquisitissime
conquisitissimi
Abl.
conquisitissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conquisitissima
conquisitissimae
Gen.
conquisitissimae
conquisitissimarum
Dat.
conquisitissimae
—
Acc.
conquisitissimam
conquisitissimas
Voc.
conquisitissima
conquisitissimae
Abl.
conquisitissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conquisitissimum
conquisitissima
Gen.
conquisitissimi
conquisitissimorum
Dat.
conquisitissimo
—
Acc.
conquisitissimum
conquisitissima
Voc.
conquisitissimum
conquisitissima
Abl.
conquisitissimo
—