conquasso, conquassare, conquassavi, conquassatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shake violently; break, shatter; unsettle, disturb, throw into confusion;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conquassoconquassamus
2conquassasconquassatis
3conquassatconquassant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconquassare
activeperfectconquassavisse
passivepresentconquassari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conquassa
conquassate
future
PersonSingularPlural
2
conquassato
conquassatote
3
conquassato
conquassanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conquassare
conquassamini
future
PersonSingularPlural
2
conquassator
—
3
conquassator
conquassantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conquassatus
conquassati
Gen.
conquassati
conquassatorum
Dat.
conquassato
—
Acc.
conquassatum
conquassatos
Voc.
conquassate
conquassati
Abl.
conquassato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conquassata
conquassatae
Gen.
conquassatae
conquassatarum
Dat.
conquassatae
—
Acc.
conquassatam
conquassatas
Voc.
conquassata
conquassatae
Abl.
conquassata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conquassatum
conquassata
Gen.
conquassati
conquassatorum
Dat.
conquassato
—
Acc.
conquassatum
conquassata
Voc.
conquassatum
conquassata
Abl.
conquassato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conquassandus
—
Gen.
conquassandi
—
Dat.
conquassando
—
Acc.
conquassandum
—
Voc.
conquassande
—
Abl.
conquassando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conquassanda
—
Gen.
conquassandae
—
Dat.
conquassandae
—
Acc.
conquassandam
—
Voc.
conquassanda
—
Abl.
conquassanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conquassandum
—
Gen.
conquassandi
—
Dat.
conquassando
—
Acc.
conquassandum
—
Voc.
conquassandum
—
Abl.
conquassando
—

Supines

accusative: conquassatum; ablative: conquassatu

Examples

No examples found.