conquaero, conquaerere, conquaesivi, conquaesitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Lewis & Short

seek out; hunt/rake up; investigate; collect; search out/down/for diligently;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conquaeroconquaerimus
2conquaerisconquaeritis
3conquaeritconquaerunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconquaerere
activeperfectconquaesivisse
passivepresentconquaeri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conquaere, conquaer
conquaerite
future
PersonSingularPlural
2
conquaerito
conquaeritote
3
conquaerito
conquaerunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conquaerere
conquaerimini
future
PersonSingularPlural
2
conquaeritor
—
3
conquaeritor
conquaeruntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conquaesitus
conquaesiti
Gen.
conquaesiti
conquaesitorum
Dat.
conquaesito
—
Acc.
conquaesitum
conquaesitos
Voc.
conquaesite
conquaesiti
Abl.
conquaesito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conquaesita
conquaesitae
Gen.
conquaesitae
conquaesitarum
Dat.
conquaesitae
—
Acc.
conquaesitam
conquaesitas
Voc.
conquaesita
conquaesitae
Abl.
conquaesita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conquaesitum
conquaesita
Gen.
conquaesiti
conquaesitorum
Dat.
conquaesito
—
Acc.
conquaesitum
conquaesita
Voc.
conquaesitum
conquaesita
Abl.
conquaesito
—

Supines

accusative: conquaesitum; ablative: conquaesitu

Examples

No examples found.