conpurgo, conpurgare, conpurgavi, conpurgatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Pliny
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Religion

purify completely/thoroughly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conpurgoconpurgamus
2conpurgasconpurgatis
3conpurgatconpurgant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconpurgare
activeperfectconpurgavisse
passivepresentconpurgari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpurga
conpurgate
future
PersonSingularPlural
2
conpurgato
conpurgatote
3
conpurgato
conpurganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conpurgare
conpurgamini
future
PersonSingularPlural
2
conpurgator
—
3
conpurgator
conpurgantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpurgatus
conpurgati
Gen.
conpurgati
conpurgatorum
Dat.
conpurgato
—
Acc.
conpurgatum
conpurgatos
Voc.
conpurgate
conpurgati
Abl.
conpurgato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conpurgata
conpurgatae
Gen.
conpurgatae
conpurgatarum
Dat.
conpurgatae
—
Acc.
conpurgatam
conpurgatas
Voc.
conpurgata
conpurgatae
Abl.
conpurgata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpurgatum
conpurgata
Gen.
conpurgati
conpurgatorum
Dat.
conpurgato
—
Acc.
conpurgatum
conpurgata
Voc.
conpurgatum
conpurgata
Abl.
conpurgato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conpurgandus
—
Gen.
conpurgandi
—
Dat.
conpurgando
—
Acc.
conpurgandum
—
Voc.
conpurgande
—
Abl.
conpurgando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conpurganda
—
Gen.
conpurgandae
—
Dat.
conpurgandae
—
Acc.
conpurgandam
—
Voc.
conpurganda
—
Abl.
conpurganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conpurgandum
—
Gen.
conpurgandi
—
Dat.
conpurgando
—
Acc.
conpurgandum
—
Voc.
conpurgandum
—
Abl.
conpurgando
—

Supines

accusative: conpurgatum; ablative: conpurgatu

Examples

No examples found.