conpulso, conpulsare, conpulsavi, conpulsatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

batter, pound;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conpulsoconpulsamus
2conpulsasconpulsatis
3conpulsatconpulsant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconpulsare
activeperfectconpulsavisse
passivepresentconpulsari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpulsa
conpulsate
future
PersonSingularPlural
2
conpulsato
conpulsatote
3
conpulsato
conpulsanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conpulsare
conpulsamini
future
PersonSingularPlural
2
conpulsator
—
3
conpulsator
conpulsantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpulsatus
conpulsati
Gen.
conpulsati
conpulsatorum
Dat.
conpulsato
—
Acc.
conpulsatum
conpulsatos
Voc.
conpulsate
conpulsati
Abl.
conpulsato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conpulsata
conpulsatae
Gen.
conpulsatae
conpulsatarum
Dat.
conpulsatae
—
Acc.
conpulsatam
conpulsatas
Voc.
conpulsata
conpulsatae
Abl.
conpulsata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpulsatum
conpulsata
Gen.
conpulsati
conpulsatorum
Dat.
conpulsato
—
Acc.
conpulsatum
conpulsata
Voc.
conpulsatum
conpulsata
Abl.
conpulsato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conpulsandus
—
Gen.
conpulsandi
—
Dat.
conpulsando
—
Acc.
conpulsandum
—
Voc.
conpulsande
—
Abl.
conpulsando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conpulsanda
—
Gen.
conpulsandae
—
Dat.
conpulsandae
—
Acc.
conpulsandam
—
Voc.
conpulsanda
—
Abl.
conpulsanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conpulsandum
—
Gen.
conpulsandi
—
Dat.
conpulsando
—
Acc.
conpulsandum
—
Voc.
conpulsandum
—
Abl.
conpulsando
—

Supines

accusative: conpulsatum; ablative: conpulsatu