conpoto, conpotare, conpotavi, conpotatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

drink together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conpotoconpotamus
2conpotasconpotatis
3conpotatconpotant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconpotare
activeperfectconpotavisse
passivepresentconpotari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpota
conpotate
future
PersonSingularPlural
2
conpotato
conpotatote
3
conpotato
conpotanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conpotare
conpotamini
future
PersonSingularPlural
2
conpotator
—
3
conpotator
conpotantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpotatus
conpotati
Gen.
conpotati
conpotatorum
Dat.
conpotato
—
Acc.
conpotatum
conpotatos
Voc.
conpotate
conpotati
Abl.
conpotato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conpotata
conpotatae
Gen.
conpotatae
conpotatarum
Dat.
conpotatae
—
Acc.
conpotatam
conpotatas
Voc.
conpotata
conpotatae
Abl.
conpotata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpotatum
conpotata
Gen.
conpotati
conpotatorum
Dat.
conpotato
—
Acc.
conpotatum
conpotata
Voc.
conpotatum
conpotata
Abl.
conpotato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conpotandus
—
Gen.
conpotandi
—
Dat.
conpotando
—
Acc.
conpotandum
—
Voc.
conpotande
—
Abl.
conpotando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conpotanda
—
Gen.
conpotandae
—
Dat.
conpotandae
—
Acc.
conpotandam
—
Voc.
conpotanda
—
Abl.
conpotanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conpotandum
—
Gen.
conpotandi
—
Dat.
conpotando
—
Acc.
conpotandum
—
Voc.
conpotandum
—
Abl.
conpotando
—

Supines

accusative: conpotatum; ablative: conpotatu

Examples

No examples found.