conposititius
conposititius, conposititia, conposititium
Adjective · 1st declension · comparison: positive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Field:
- Literature
compound (words);
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | conposititius | conposititii |
| Gen. | conposititii | conposititiorum |
| Dat. | conposititio | — |
| Acc. | conposititium | conposititios |
| Voc. | conposititie | conposititii |
| Abl. | conposititio | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | conposititia | conposititiae |
| Gen. | conposititiae | conposititiarum |
| Dat. | conposititiae | — |
| Acc. | conposititiam | conposititias |
| Voc. | conposititia | conposititiae |
| Abl. | conposititia | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | conposititium | conposititia |
| Gen. | conposititii | conposititiorum |
| Dat. | conposititio | — |
| Acc. | conposititium | conposititia |
| Voc. | conposititium | conposititia |
| Abl. | conposititio | — |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
No examples found.
