conploro, conplorare, conploravi, conploratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

bewail, bemoan; lament loudly/together/violently; despair of; morn for;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conploroconploramus
2conplorasconploratis
3conploratconplorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconplorare
activeperfectconploravisse
passivepresentconplorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conplora
conplorate
future
PersonSingularPlural
2
conplorato
conploratote
3
conplorato
conploranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conplorare
conploramini
future
PersonSingularPlural
2
conplorator
—
3
conplorator
conplorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conploratus
conplorati
Gen.
conplorati
conploratorum
Dat.
conplorato
—
Acc.
conploratum
conploratos
Voc.
conplorate
conplorati
Abl.
conplorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conplorata
conploratae
Gen.
conploratae
conploratarum
Dat.
conploratae
—
Acc.
conploratam
conploratas
Voc.
conplorata
conploratae
Abl.
conplorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conploratum
conplorata
Gen.
conplorati
conploratorum
Dat.
conplorato
—
Acc.
conploratum
conplorata
Voc.
conploratum
conplorata
Abl.
conplorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conplorandus
—
Gen.
conplorandi
—
Dat.
conplorando
—
Acc.
conplorandum
—
Voc.
conplorande
—
Abl.
conplorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conploranda
—
Gen.
conplorandae
—
Dat.
conplorandae
—
Acc.
conplorandam
—
Voc.
conploranda
—
Abl.
conploranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conplorandum
—
Gen.
conplorandi
—
Dat.
conplorando
—
Acc.
conplorandum
—
Voc.
conplorandum
—
Abl.
conplorando
—

Supines

accusative: conploratum; ablative: conploratu

Examples

No examples found.