conplico, conplicare, conplicui, conplicitus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fold/tie up/together; roll/curl/double up, wind (round); involve; bend at joint;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conplicoconplicamus
2conplicasconplicatis
3conplicatconplicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconplicare
activeperfectconplicuisse
passivepresentconplicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conplica
conplicate
future
PersonSingularPlural
2
conplicato
conplicatote
3
conplicato
conplicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conplicare
conplicamini
future
PersonSingularPlural
2
conplicator
—
3
conplicator
conplicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conplicitus
conpliciti
Gen.
conpliciti
conplicitorum
Dat.
conplicito
—
Acc.
conplicitum
conplicitos
Voc.
conplicite
conpliciti
Abl.
conplicito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conplicita
conplicitae
Gen.
conplicitae
conplicitarum
Dat.
conplicitae
—
Acc.
conplicitam
conplicitas
Voc.
conplicita
conplicitae
Abl.
conplicita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conplicitum
conplicita
Gen.
conpliciti
conplicitorum
Dat.
conplicito
—
Acc.
conplicitum
conplicita
Voc.
conplicitum
conplicita
Abl.
conplicito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conplicandus
—
Gen.
conplicandi
—
Dat.
conplicando
—
Acc.
conplicandum
—
Voc.
conplicande
—
Abl.
conplicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conplicanda
—
Gen.
conplicandae
—
Dat.
conplicandae
—
Acc.
conplicandam
—
Voc.
conplicanda
—
Abl.
conplicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conplicandum
—
Gen.
conplicandi
—
Dat.
conplicando
—
Acc.
conplicandum
—
Voc.
conplicandum
—
Abl.
conplicando
—

Supines

accusative: conplicitum; ablative: conplicitu

Examples

No examples found.