conpingo, conpingere, conpegi, conpactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

join/fix/attach; bind together; build/construct/compose; put/shut away, confine;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conpingoconpingimus
2conpingisconpingitis
3conpingitconpingunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconpingere
activeperfectconpegisse
passivepresentconpingi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpinge
conpingite
future
PersonSingularPlural
2
conpingito
conpingitote
3
conpingito
conpingunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conpingere
conpingimini
future
PersonSingularPlural
2
conpingitor
—
3
conpingitor
conpinguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpactus
conpacti
Gen.
conpacti
conpactorum
Dat.
conpacto
—
Acc.
conpactum
conpactos
Voc.
conpacte
conpacti
Abl.
conpacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conpacta
conpactae
Gen.
conpactae
conpactarum
Dat.
conpactae
—
Acc.
conpactam
conpactas
Voc.
conpacta
conpactae
Abl.
conpacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpactum
conpacta
Gen.
conpacti
conpactorum
Dat.
conpacto
—
Acc.
conpactum
conpacta
Voc.
conpactum
conpacta
Abl.
conpacto
—

Supines

accusative: conpactum; ablative: conpactu

Examples

No examples found.