conpeto, conpetere, conpetivi, conpetitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

meet; happen at same time, coincide; agree; be candidate/face (death) together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conpetoconpetimus
2conpetisconpetitis
3conpetitconpetunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconpetere
activeperfectconpetivisse
passivepresentconpeti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpete
conpetite
future
PersonSingularPlural
2
conpetito
conpetitote
3
conpetito
conpetunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conpetere
conpetimini
future
PersonSingularPlural
2
conpetitor
—
3
conpetitor
conpetuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpetitus
conpetiti
Gen.
conpetiti
conpetitorum
Dat.
conpetito
—
Acc.
conpetitum
conpetitos
Voc.
conpetite
conpetiti
Abl.
conpetito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conpetita
conpetitae
Gen.
conpetitae
conpetitarum
Dat.
conpetitae
—
Acc.
conpetitam
conpetitas
Voc.
conpetita
conpetitae
Abl.
conpetita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpetitum
conpetita
Gen.
conpetiti
conpetitorum
Dat.
conpetito
—
Acc.
conpetitum
conpetita
Voc.
conpetitum
conpetita
Abl.
conpetito
—

Supines

accusative: conpetitum; ablative: conpetitu

Examples

No examples found.