conpedio, conpedire, conpedivi, conpeditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shackle, fetter; put fetters on;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conpedioconpedimus
2conpedisconpeditis
3conpeditconpediunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconpedire
activeperfectconpedivisse
passivepresentconpediri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpedi
conpedite
future
PersonSingularPlural
2
conpedito
conpeditote
3
conpedito
conpediunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conpedire
conpedimini
future
PersonSingularPlural
2
conpeditor
—
3
conpeditor
conpediuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpeditus
conpediti
Gen.
conpediti
conpeditorum
Dat.
conpedito
—
Acc.
conpeditum
conpeditos
Voc.
conpedite
conpediti
Abl.
conpedito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conpedita
conpeditae
Gen.
conpeditae
conpeditarum
Dat.
conpeditae
—
Acc.
conpeditam
conpeditas
Voc.
conpedita
conpeditae
Abl.
conpedita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpeditum
conpedita
Gen.
conpediti
conpeditorum
Dat.
conpedito
—
Acc.
conpeditum
conpedita
Voc.
conpeditum
conpedita
Abl.
conpedito
—

Supines

accusative: conpeditum; ablative: conpeditu

Examples

No examples found.