conparo, conparare, conparavi, conparatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

prepare; provide; compose; collect, get together/hold of; raise (force); unite;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conparoconparamus
2conparasconparatis
3conparatconparant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconparare
activeperfectconparavisse
passivepresentconparari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpara
conparate
future
PersonSingularPlural
2
conparato
conparatote
3
conparato
conparanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conparare
conparamini
future
PersonSingularPlural
2
conparator
—
3
conparator
conparantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conparatus
conparati
Gen.
conparati
conparatorum
Dat.
conparato
—
Acc.
conparatum
conparatos
Voc.
conparate
conparati
Abl.
conparato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conparata
conparatae
Gen.
conparatae
conparatarum
Dat.
conparatae
—
Acc.
conparatam
conparatas
Voc.
conparata
conparatae
Abl.
conparata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conparatum
conparata
Gen.
conparati
conparatorum
Dat.
conparato
—
Acc.
conparatum
conparata
Voc.
conparatum
conparata
Abl.
conparato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conparandus
—
Gen.
conparandi
—
Dat.
conparando
—
Acc.
conparandum
—
Voc.
conparande
—
Abl.
conparando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conparanda
—
Gen.
conparandae
—
Dat.
conparandae
—
Acc.
conparandam
—
Voc.
conparanda
—
Abl.
conparanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conparandum
—
Gen.
conparandi
—
Dat.
conparando
—
Acc.
conparandum
—
Voc.
conparandum
—
Abl.
conparando
—

Supines

accusative: conparatum; ablative: conparatu

Examples

No examples found.