adordino, adordinare, adordinavi, adordinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

set in order, arrange;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adordinoadordinamus
2adordinasadordinatis
3adordinatadordinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadordinare
activeperfectadordinavisse
passivepresentadordinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adordina
adordinate
future
PersonSingularPlural
2
adordinato
adordinatote
3
adordinato
adordinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adordinare
adordinamini
future
PersonSingularPlural
2
adordinator
—
3
adordinator
adordinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adordinatus
adordinati
Gen.
adordinati
adordinatorum
Dat.
adordinato
—
Acc.
adordinatum
adordinatos
Voc.
adordinate
adordinati
Abl.
adordinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adordinata
adordinatae
Gen.
adordinatae
adordinatarum
Dat.
adordinatae
—
Acc.
adordinatam
adordinatas
Voc.
adordinata
adordinatae
Abl.
adordinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adordinatum
adordinata
Gen.
adordinati
adordinatorum
Dat.
adordinato
—
Acc.
adordinatum
adordinata
Voc.
adordinatum
adordinata
Abl.
adordinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adordinandus
—
Gen.
adordinandi
—
Dat.
adordinando
—
Acc.
adordinandum
—
Voc.
adordinande
—
Abl.
adordinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adordinanda
—
Gen.
adordinandae
—
Dat.
adordinandae
—
Acc.
adordinandam
—
Voc.
adordinanda
—
Abl.
adordinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adordinandum
—
Gen.
adordinandi
—
Dat.
adordinando
—
Acc.
adordinandum
—
Voc.
adordinandum
—
Abl.
adordinando
—

Supines

accusative: adordinatum; ablative: adordinatu

Examples

No examples found.