conmotus, conmota -um, conmotior -or -us, conmotissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short

excited, nervous; frenzied/deranged; angry/annoyed; temperamental; tempestuous;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conmotus
conmoti
Gen.
conmoti
conmotorum
Dat.
conmoto
—
Acc.
conmotum
conmotos
Voc.
conmote
conmoti
Abl.
conmoto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conmota
conmotae
Gen.
conmotae
conmotarum
Dat.
conmotae
—
Acc.
conmotam
conmotas
Voc.
conmota
conmotae
Abl.
conmota
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conmotum
conmota
Gen.
conmoti
conmotorum
Dat.
conmoto
—
Acc.
conmotum
conmota
Voc.
conmotum
conmota
Abl.
conmoto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conmotius
conmotiora
Gen.
conmotioris
—
Acc.
conmotius
conmotiora
Voc.
conmotius
conmotiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conmotissimus
conmotissimi
Gen.
conmotissimi
conmotissimorum
Dat.
conmotissimo
—
Acc.
conmotissimum
conmotissimos
Voc.
conmotissime
conmotissimi
Abl.
conmotissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conmotissima
conmotissimae
Gen.
conmotissimae
conmotissimarum
Dat.
conmotissimae
—
Acc.
conmotissimam
conmotissimas
Voc.
conmotissima
conmotissimae
Abl.
conmotissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conmotissimum
conmotissima
Gen.
conmotissimi
conmotissimorum
Dat.
conmotissimo
—
Acc.
conmotissimum
conmotissima
Voc.
conmotissimum
conmotissima
Abl.
conmotissimo
—