conmorior, conmori, conmortuus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short

die together/with; work oneself to death (with); perish/be destroyed together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conmoriorconmorimur
2conmorerisconmorimini
3conmoriturconmoriuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconmori

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conmorere
conmorimini
future
PersonSingularPlural
2
conmoritor
—
3
conmoritor
conmoruntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conmortuus
conmortui
Gen.
conmortui
conmortuorum
Dat.
conmortuo
—
Acc.
conmortuum
conmortuos
Voc.
conmortue
conmortui
Abl.
conmortuo
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conmortua
conmortuae
Gen.
conmortuae
conmortuarum
Dat.
conmortuae
—
Acc.
conmortuam
conmortuas
Voc.
conmortua
conmortuae
Abl.
conmortua
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conmortuum
conmortua
Gen.
conmortui
conmortuorum
Dat.
conmortuo
—
Acc.
conmortuum
conmortua
Voc.
conmortuum
conmortua
Abl.
conmortuo
—

Supines

accusative: conmortuum; ablative: conmortuu

Examples

No examples found.