conmoror, conmorari, conmoratus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Lewis & Short

stop/stay/remain, abide; linger, delay; detain, be delayed (menses); dwell on;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conmororconmoramur
2conmorarisconmoramini
3conmoraturconmorantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconmorari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conmorare
conmoramini
future
PersonSingularPlural
2
conmorator
—
3
conmorator
conmorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conmoratus
conmorati
Gen.
conmorati
conmoratorum
Dat.
conmorato
—
Acc.
conmoratum
conmoratos
Voc.
conmorate
conmorati
Abl.
conmorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conmorata
conmoratae
Gen.
conmoratae
conmoratarum
Dat.
conmoratae
—
Acc.
conmoratam
conmoratas
Voc.
conmorata
conmoratae
Abl.
conmorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conmoratum
conmorata
Gen.
conmorati
conmoratorum
Dat.
conmorato
—
Acc.
conmoratum
conmorata
Voc.
conmoratum
conmorata
Abl.
conmorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conmorandus
—
Gen.
conmorandi
—
Dat.
conmorando
—
Acc.
conmorandum
—
Voc.
conmorande
—
Abl.
conmorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conmoranda
—
Gen.
conmorandae
—
Dat.
conmorandae
—
Acc.
conmorandam
—
Voc.
conmoranda
—
Abl.
conmoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conmorandum
—
Gen.
conmorandi
—
Dat.
conmorando
—
Acc.
conmorandum
—
Voc.
conmorandum
—
Abl.
conmorando
—

Supines

accusative: conmoratum; ablative: conmoratu

Examples

No examples found.