conluctor, conluctari, conluctatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

struggle physically; wrestle/contend (with); struggle/fight against (adversity);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conluctorconluctamur
2conluctarisconluctamini
3conluctaturconluctantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconluctari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conluctare
conluctamini
future
PersonSingularPlural
2
conluctator
—
3
conluctator
conluctantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conluctatus
conluctati
Gen.
conluctati
conluctatorum
Dat.
conluctato
—
Acc.
conluctatum
conluctatos
Voc.
conluctate
conluctati
Abl.
conluctato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conluctata
conluctatae
Gen.
conluctatae
conluctatarum
Dat.
conluctatae
—
Acc.
conluctatam
conluctatas
Voc.
conluctata
conluctatae
Abl.
conluctata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conluctatum
conluctata
Gen.
conluctati
conluctatorum
Dat.
conluctato
—
Acc.
conluctatum
conluctata
Voc.
conluctatum
conluctata
Abl.
conluctato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conluctandus
—
Gen.
conluctandi
—
Dat.
conluctando
—
Acc.
conluctandum
—
Voc.
conluctande
—
Abl.
conluctando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conluctanda
—
Gen.
conluctandae
—
Dat.
conluctandae
—
Acc.
conluctandam
—
Voc.
conluctanda
—
Abl.
conluctanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conluctandum
—
Gen.
conluctandi
—
Dat.
conluctando
—
Acc.
conluctandum
—
Voc.
conluctandum
—
Abl.
conluctando
—

Supines

accusative: conluctatum; ablative: conluctatu

Examples

No examples found.