conlinio, conliniare, conliniavi, conliniatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

align, direct, aim;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conlinioconliniamus
2conliniasconliniatis
3conliniatconliniant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconliniare
activeperfectconliniavisse
passivepresentconliniari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conlinia
conliniate
future
PersonSingularPlural
2
conliniato
conliniatote
3
conliniato
conlinianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conliniare
conliniamini
future
PersonSingularPlural
2
conliniator
—
3
conliniator
conliniantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conliniatus
conliniati
Gen.
conliniati
conliniatorum
Dat.
conliniato
—
Acc.
conliniatum
conliniatos
Voc.
conliniate
conliniati
Abl.
conliniato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conliniata
conliniatae
Gen.
conliniatae
conliniatarum
Dat.
conliniatae
—
Acc.
conliniatam
conliniatas
Voc.
conliniata
conliniatae
Abl.
conliniata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conliniatum
conliniata
Gen.
conliniati
conliniatorum
Dat.
conliniato
—
Acc.
conliniatum
conliniata
Voc.
conliniatum
conliniata
Abl.
conliniato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conliniandus
—
Gen.
conliniandi
—
Dat.
conliniando
—
Acc.
conliniandum
—
Voc.
conliniande
—
Abl.
conliniando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conlinianda
—
Gen.
conliniandae
—
Dat.
conliniandae
—
Acc.
conliniandam
—
Voc.
conlinianda
—
Abl.
conlinianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conliniandum
—
Gen.
conliniandi
—
Dat.
conliniando
—
Acc.
conliniandum
—
Voc.
conliniandum
—
Abl.
conliniando
—

Supines

accusative: conliniatum; ablative: conliniatu

Examples

No examples found.