conlineo, conlineare, conlineavi, conlineatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

align, direct, aim;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conlineoconlineamus
2conlineasconlineatis
3conlineatconlineant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconlineare
activeperfectconlineavisse
passivepresentconlineari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conlinea
conlineate
future
PersonSingularPlural
2
conlineato
conlineatote
3
conlineato
conlineanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conlineare
conlineamini
future
PersonSingularPlural
2
conlineator
—
3
conlineator
conlineantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conlineatus
conlineati
Gen.
conlineati
conlineatorum
Dat.
conlineato
—
Acc.
conlineatum
conlineatos
Voc.
conlineate
conlineati
Abl.
conlineato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conlineata
conlineatae
Gen.
conlineatae
conlineatarum
Dat.
conlineatae
—
Acc.
conlineatam
conlineatas
Voc.
conlineata
conlineatae
Abl.
conlineata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conlineatum
conlineata
Gen.
conlineati
conlineatorum
Dat.
conlineato
—
Acc.
conlineatum
conlineata
Voc.
conlineatum
conlineata
Abl.
conlineato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conlineandus
—
Gen.
conlineandi
—
Dat.
conlineando
—
Acc.
conlineandum
—
Voc.
conlineande
—
Abl.
conlineando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conlineanda
—
Gen.
conlineandae
—
Dat.
conlineandae
—
Acc.
conlineandam
—
Voc.
conlineanda
—
Abl.
conlineanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conlineandum
—
Gen.
conlineandi
—
Dat.
conlineando
—
Acc.
conlineandum
—
Voc.
conlineandum
—
Abl.
conlineando
—

Supines

accusative: conlineatum; ablative: conlineatu

Examples

No examples found.