conlimo, conlimare, conlimavi, conlimatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

direct (the eyes) sideways; glance sidelong;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conlimoconlimamus
2conlimasconlimatis
3conlimatconlimant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconlimare
activeperfectconlimavisse
passivepresentconlimari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conlima
conlimate
future
PersonSingularPlural
2
conlimato
conlimatote
3
conlimato
conlimanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conlimare
conlimamini
future
PersonSingularPlural
2
conlimator
—
3
conlimator
conlimantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conlimatus
conlimati
Gen.
conlimati
conlimatorum
Dat.
conlimato
—
Acc.
conlimatum
conlimatos
Voc.
conlimate
conlimati
Abl.
conlimato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conlimata
conlimatae
Gen.
conlimatae
conlimatarum
Dat.
conlimatae
—
Acc.
conlimatam
conlimatas
Voc.
conlimata
conlimatae
Abl.
conlimata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conlimatum
conlimata
Gen.
conlimati
conlimatorum
Dat.
conlimato
—
Acc.
conlimatum
conlimata
Voc.
conlimatum
conlimata
Abl.
conlimato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conlimandus
—
Gen.
conlimandi
—
Dat.
conlimando
—
Acc.
conlimandum
—
Voc.
conlimande
—
Abl.
conlimando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conlimanda
—
Gen.
conlimandae
—
Dat.
conlimandae
—
Acc.
conlimandam
—
Voc.
conlimanda
—
Abl.
conlimanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conlimandum
—
Gen.
conlimandi
—
Dat.
conlimando
—
Acc.
conlimandum
—
Voc.
conlimandum
—
Abl.
conlimando
—

Supines

accusative: conlimatum; ablative: conlimatu

Examples

No examples found.