conlaudo, conlaudare, conlaudavi, conlaudatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

praise/extol highly; commend; eulogize;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conlaudoconlaudamus
2conlaudasconlaudatis
3conlaudatconlaudant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconlaudare
activeperfectconlaudavisse
passivepresentconlaudari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conlauda
conlaudate
future
PersonSingularPlural
2
conlaudato
conlaudatote
3
conlaudato
conlaudanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conlaudare
conlaudamini
future
PersonSingularPlural
2
conlaudator
—
3
conlaudator
conlaudantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conlaudatus
conlaudati
Gen.
conlaudati
conlaudatorum
Dat.
conlaudato
—
Acc.
conlaudatum
conlaudatos
Voc.
conlaudate
conlaudati
Abl.
conlaudato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conlaudata
conlaudatae
Gen.
conlaudatae
conlaudatarum
Dat.
conlaudatae
—
Acc.
conlaudatam
conlaudatas
Voc.
conlaudata
conlaudatae
Abl.
conlaudata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conlaudatum
conlaudata
Gen.
conlaudati
conlaudatorum
Dat.
conlaudato
—
Acc.
conlaudatum
conlaudata
Voc.
conlaudatum
conlaudata
Abl.
conlaudato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conlaudandus
—
Gen.
conlaudandi
—
Dat.
conlaudando
—
Acc.
conlaudandum
—
Voc.
conlaudande
—
Abl.
conlaudando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conlaudanda
—
Gen.
conlaudandae
—
Dat.
conlaudandae
—
Acc.
conlaudandam
—
Voc.
conlaudanda
—
Abl.
conlaudanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conlaudandum
—
Gen.
conlaudandi
—
Dat.
conlaudando
—
Acc.
conlaudandum
—
Voc.
conlaudandum
—
Abl.
conlaudando
—

Supines

accusative: conlaudatum; ablative: conlaudatu