conlaetor, conlaetari, conlaetatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

rejoice together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conlaetorconlaetamur
2conlaetarisconlaetamini
3conlaetaturconlaetantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconlaetari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conlaetare
conlaetamini
future
PersonSingularPlural
2
conlaetator
—
3
conlaetator
conlaetantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conlaetatus
conlaetati
Gen.
conlaetati
conlaetatorum
Dat.
conlaetato
—
Acc.
conlaetatum
conlaetatos
Voc.
conlaetate
conlaetati
Abl.
conlaetato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conlaetata
conlaetatae
Gen.
conlaetatae
conlaetatarum
Dat.
conlaetatae
—
Acc.
conlaetatam
conlaetatas
Voc.
conlaetata
conlaetatae
Abl.
conlaetata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conlaetatum
conlaetata
Gen.
conlaetati
conlaetatorum
Dat.
conlaetato
—
Acc.
conlaetatum
conlaetata
Voc.
conlaetatum
conlaetata
Abl.
conlaetato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conlaetandus
—
Gen.
conlaetandi
—
Dat.
conlaetando
—
Acc.
conlaetandum
—
Voc.
conlaetande
—
Abl.
conlaetando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conlaetanda
—
Gen.
conlaetandae
—
Dat.
conlaetandae
—
Acc.
conlaetandam
—
Voc.
conlaetanda
—
Abl.
conlaetanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conlaetandum
—
Gen.
conlaetandi
—
Dat.
conlaetando
—
Acc.
conlaetandum
—
Voc.
conlaetandum
—
Abl.
conlaetando
—

Supines

accusative: conlaetatum; ablative: conlaetatu

Examples

No examples found.