conlabo, conlabare, conlabavi, conlabatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

labor/work with/together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conlaboconlabamus
2conlabasconlabatis
3conlabatconlabant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconlabare
activeperfectconlabavisse
passivepresentconlabari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conlaba
conlabate
future
PersonSingularPlural
2
conlabato
conlabatote
3
conlabato
conlabanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conlabare
conlabamini
future
PersonSingularPlural
2
conlabator
—
3
conlabator
conlabantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conlabatus
conlabati
Gen.
conlabati
conlabatorum
Dat.
conlabato
—
Acc.
conlabatum
conlabatos
Voc.
conlabate
conlabati
Abl.
conlabato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conlabata
conlabatae
Gen.
conlabatae
conlabatarum
Dat.
conlabatae
—
Acc.
conlabatam
conlabatas
Voc.
conlabata
conlabatae
Abl.
conlabata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conlabatum
conlabata
Gen.
conlabati
conlabatorum
Dat.
conlabato
—
Acc.
conlabatum
conlabata
Voc.
conlabatum
conlabata
Abl.
conlabato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conlabandus
—
Gen.
conlabandi
—
Dat.
conlabando
—
Acc.
conlabandum
—
Voc.
conlabande
—
Abl.
conlabando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conlabanda
—
Gen.
conlabandae
—
Dat.
conlabandae
—
Acc.
conlabandam
—
Voc.
conlabanda
—
Abl.
conlabanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conlabandum
—
Gen.
conlabandi
—
Dat.
conlabando
—
Acc.
conlabandum
—
Voc.
conlabandum
—
Abl.
conlabando
—

Supines

accusative: conlabatum; ablative: conlabatu

Examples

No examples found.