conjucundor, conjucundari, conjucundatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

rejoice together/with one;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conjucundorconjucundamur
2conjucundarisconjucundamini
3conjucundaturconjucundantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconjucundari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conjucundare
conjucundamini
future
PersonSingularPlural
2
conjucundator
—
3
conjucundator
conjucundantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conjucundatus
conjucundati
Gen.
conjucundati
conjucundatorum
Dat.
conjucundato
—
Acc.
conjucundatum
conjucundatos
Voc.
conjucundate
conjucundati
Abl.
conjucundato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conjucundata
conjucundatae
Gen.
conjucundatae
conjucundatarum
Dat.
conjucundatae
—
Acc.
conjucundatam
conjucundatas
Voc.
conjucundata
conjucundatae
Abl.
conjucundata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conjucundatum
conjucundata
Gen.
conjucundati
conjucundatorum
Dat.
conjucundato
—
Acc.
conjucundatum
conjucundata
Voc.
conjucundatum
conjucundata
Abl.
conjucundato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conjucundandus
—
Gen.
conjucundandi
—
Dat.
conjucundando
—
Acc.
conjucundandum
—
Voc.
conjucundande
—
Abl.
conjucundando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conjucundanda
—
Gen.
conjucundandae
—
Dat.
conjucundandae
—
Acc.
conjucundandam
—
Voc.
conjucundanda
—
Abl.
conjucundanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conjucundandum
—
Gen.
conjucundandi
—
Dat.
conjucundando
—
Acc.
conjucundandum
—
Voc.
conjucundandum
—
Abl.
conjucundando
—

Supines

accusative: conjucundatum; ablative: conjucundatu

Examples

No examples found.