conitor, coniti, conixus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

strain, strive (physically); put forth; endeavor eagerly; struggle (to reach);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conitorconitimur
2coniterisconitimini
3conititurconituntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconiti

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conitere
conitimini
future
PersonSingularPlural
2
conititor
—
3
conititor
conituntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conixus
conixi
Gen.
conixi
conixorum
Dat.
conixo
—
Acc.
conixum
conixos
Voc.
conixe
conixi
Abl.
conixo
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conixa
conixae
Gen.
conixae
conixarum
Dat.
conixae
—
Acc.
conixam
conixas
Voc.
conixa
conixae
Abl.
conixa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conixum
conixa
Gen.
conixi
conixorum
Dat.
conixo
—
Acc.
conixum
conixa
Voc.
conixum
conixa
Abl.
conixo
—

Supines

accusative: conixum; ablative: conixu