conitor, coniti, conisus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

strain, strive (physically); put forth; endeavor eagerly; struggle (to reach);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conitorconitimur
2coniterisconitimini
3conititurconituntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconiti

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conitere
conitimini
future
PersonSingularPlural
2
conititor
—
3
conititor
conituntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conisus
conisi
Gen.
conisi
conisorum
Dat.
coniso
—
Acc.
conisum
conisos
Voc.
conise
conisi
Abl.
coniso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conisa
conisae
Gen.
conisae
conisarum
Dat.
conisae
—
Acc.
conisam
conisas
Voc.
conisa
conisae
Abl.
conisa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conisum
conisa
Gen.
conisi
conisorum
Dat.
coniso
—
Acc.
conisum
conisa
Voc.
conisum
conisa
Abl.
coniso
—

Supines

accusative: conisum; ablative: conisu