congruens, congruentis (gen.), congruentior -or -us, congruentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

agreeing, according, consistent; harmonious, in unison/keeping; at same time;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
congruentia
Acc.
congruens
congruentia
Voc.—
congruentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
congruentius
congruentiora
Gen.
congruentioris
—
Acc.
congruentius
congruentiora
Voc.
congruentius
congruentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
congruentissimus
congruentissimi
Gen.
congruentissimi
congruentissimorum
Dat.
congruentissimo
—
Acc.
congruentissimum
congruentissimos
Voc.
congruentissime
congruentissimi
Abl.
congruentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
congruentissima
congruentissimae
Gen.
congruentissimae
congruentissimarum
Dat.
congruentissimae
—
Acc.
congruentissimam
congruentissimas
Voc.
congruentissima
congruentissimae
Abl.
congruentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
congruentissimum
congruentissima
Gen.
congruentissimi
congruentissimorum
Dat.
congruentissimo
—
Acc.
congruentissimum
congruentissima
Voc.
congruentissimum
congruentissima
Abl.
congruentissimo
—