congarrio, congarrire, congarrivi, congarritus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

prattle;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1congarriocongarrimus
2congarriscongarritis
3congarritcongarriunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcongarrire
activeperfectcongarrivisse
passivepresentcongarriri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
congarri
congarrite
future
PersonSingularPlural
2
congarrito
congarritote
3
congarrito
congarriunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
congarrire
congarrimini
future
PersonSingularPlural
2
congarritor
—
3
congarritor
congarriuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
congarritus
congarriti
Gen.
congarriti
congarritorum
Dat.
congarrito
—
Acc.
congarritum
congarritos
Voc.
congarrite
congarriti
Abl.
congarrito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
congarrita
congarritae
Gen.
congarritae
congarritarum
Dat.
congarritae
—
Acc.
congarritam
congarritas
Voc.
congarrita
congarritae
Abl.
congarrita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
congarritum
congarrita
Gen.
congarriti
congarritorum
Dat.
congarrito
—
Acc.
congarritum
congarrita
Voc.
congarritum
congarrita
Abl.
congarrito
—

Supines

accusative: congarritum; ablative: congarritu

Examples

No examples found.