confuto, confutare, confutavi, confutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

restrain, check, repress, dampen, suppress, diminish; keep from boiling over;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1confutoconfutamus
2confutasconfutatis
3confutatconfutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconfutare
activeperfectconfutavisse
passivepresentconfutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
confuta
confutate
future
PersonSingularPlural
2
confutato
confutatote
3
confutato
confutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
confutare
confutamini
future
PersonSingularPlural
2
confutator
—
3
confutator
confutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
confutatus
confutati
Gen.
confutati
confutatorum
Dat.
confutato
—
Acc.
confutatum
confutatos
Voc.
confutate
confutati
Abl.
confutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
confutata
confutatae
Gen.
confutatae
confutatarum
Dat.
confutatae
—
Acc.
confutatam
confutatas
Voc.
confutata
confutatae
Abl.
confutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
confutatum
confutata
Gen.
confutati
confutatorum
Dat.
confutato
—
Acc.
confutatum
confutata
Voc.
confutatum
confutata
Abl.
confutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
confutandus
—
Gen.
confutandi
—
Dat.
confutando
—
Acc.
confutandum
—
Voc.
confutande
—
Abl.
confutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
confutanda
—
Gen.
confutandae
—
Dat.
confutandae
—
Acc.
confutandam
—
Voc.
confutanda
—
Abl.
confutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
confutandum
—
Gen.
confutandi
—
Dat.
confutando
—
Acc.
confutandum
—
Voc.
confutandum
—
Abl.
confutando
—

Supines

accusative: confutatum; ablative: confutatu

Examples

No examples found.