confringo, confringere, confregi, confractus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

break up/down/in pieces/in two; shatter/destroy/crush/ruin/wreck; subvert/undo;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1confringoconfringimus
2confringisconfringitis
3confringitconfringunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconfringere
activeperfectconfregisse
passivepresentconfringi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
confringe
confringite
future
PersonSingularPlural
2
confringito
confringitote
3
confringito
confringunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
confringere
confringimini
future
PersonSingularPlural
2
confringitor
—
3
confringitor
confringuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
confractus
confracti
Gen.
confracti
confractorum
Dat.
confracto
—
Acc.
confractum
confractos
Voc.
confracte
confracti
Abl.
confracto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
confracta
confractae
Gen.
confractae
confractarum
Dat.
confractae
—
Acc.
confractam
confractas
Voc.
confracta
confractae
Abl.
confracta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
confractum
confracta
Gen.
confracti
confractorum
Dat.
confracto
—
Acc.
confractum
confracta
Voc.
confractum
confracta
Abl.
confracto
—

Supines

accusative: confractum; ablative: confractu

Examples

No examples found.