confrigo, confrigere, confrixi, confrictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Later

burn up;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1confrigoconfrigimus
2confrigisconfrigitis
3confrigitconfrigunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconfrigere
activeperfectconfrixisse
passivepresentconfrigi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
confrige
confrigite
future
PersonSingularPlural
2
confrigito
confrigitote
3
confrigito
confrigunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
confrigere
confrigimini
future
PersonSingularPlural
2
confrigitor
—
3
confrigitor
confriguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
confrictus
confricti
Gen.
confricti
confrictorum
Dat.
confricto
—
Acc.
confrictum
confrictos
Voc.
confricte
confricti
Abl.
confricto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
confricta
confrictae
Gen.
confrictae
confrictarum
Dat.
confrictae
—
Acc.
confrictam
confrictas
Voc.
confricta
confrictae
Abl.
confricta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
confrictum
confricta
Gen.
confricti
confrictorum
Dat.
confricto
—
Acc.
confrictum
confricta
Voc.
confrictum
confricta
Abl.
confricto
—

Supines

accusative: confrictum; ablative: confrictu

Examples

No examples found.