confligo, confligere, conflixi, conflictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

clash, collide; contend/fight/combat; be in conflict/at war; argue/disagree;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1confligoconfligimus
2confligisconfligitis
3confligitconfligunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconfligere
activeperfectconflixisse
passivepresentconfligi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conflige
confligite
future
PersonSingularPlural
2
confligito
confligitote
3
confligito
confligunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
confligere
confligimini
future
PersonSingularPlural
2
confligitor
—
3
confligitor
confliguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conflictus
conflicti
Gen.
conflicti
conflictorum
Dat.
conflicto
—
Acc.
conflictum
conflictos
Voc.
conflicte
conflicti
Abl.
conflicto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conflicta
conflictae
Gen.
conflictae
conflictarum
Dat.
conflictae
—
Acc.
conflictam
conflictas
Voc.
conflicta
conflictae
Abl.
conflicta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conflictum
conflicta
Gen.
conflicti
conflictorum
Dat.
conflicto
—
Acc.
conflictum
conflicta
Voc.
conflictum
conflicta
Abl.
conflicto
—

Supines

accusative: conflictum; ablative: conflictu

Examples

No examples found.