conflicto, conflictare, conflictavi, conflictatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

harm, assail, harass, distress, torment, vex; bring to ruin;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conflictoconflictamus
2conflictasconflictatis
3conflictatconflictant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconflictare
activeperfectconflictavisse
passivepresentconflictari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conflicta
conflictate
future
PersonSingularPlural
2
conflictato
conflictatote
3
conflictato
conflictanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conflictare
conflictamini
future
PersonSingularPlural
2
conflictator
—
3
conflictator
conflictantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conflictatus
conflictati
Gen.
conflictati
conflictatorum
Dat.
conflictato
—
Acc.
conflictatum
conflictatos
Voc.
conflictate
conflictati
Abl.
conflictato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conflictata
conflictatae
Gen.
conflictatae
conflictatarum
Dat.
conflictatae
—
Acc.
conflictatam
conflictatas
Voc.
conflictata
conflictatae
Abl.
conflictata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conflictatum
conflictata
Gen.
conflictati
conflictatorum
Dat.
conflictato
—
Acc.
conflictatum
conflictata
Voc.
conflictatum
conflictata
Abl.
conflictato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conflictandus
—
Gen.
conflictandi
—
Dat.
conflictando
—
Acc.
conflictandum
—
Voc.
conflictande
—
Abl.
conflictando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conflictanda
—
Gen.
conflictandae
—
Dat.
conflictandae
—
Acc.
conflictandam
—
Voc.
conflictanda
—
Abl.
conflictanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conflictandum
—
Gen.
conflictandi
—
Dat.
conflictando
—
Acc.
conflictandum
—
Voc.
conflictandum
—
Abl.
conflictando
—

Supines

accusative: conflictatum; ablative: conflictatu

Examples

No examples found.