conflammo, conflammare, conflammavi, conflammatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

inflame;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conflammoconflammamus
2conflammasconflammatis
3conflammatconflammant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconflammare
activeperfectconflammavisse
passivepresentconflammari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conflamma
conflammate
future
PersonSingularPlural
2
conflammato
conflammatote
3
conflammato
conflammanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conflammare
conflammamini
future
PersonSingularPlural
2
conflammator
—
3
conflammator
conflammantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conflammatus
conflammati
Gen.
conflammati
conflammatorum
Dat.
conflammato
—
Acc.
conflammatum
conflammatos
Voc.
conflammate
conflammati
Abl.
conflammato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conflammata
conflammatae
Gen.
conflammatae
conflammatarum
Dat.
conflammatae
—
Acc.
conflammatam
conflammatas
Voc.
conflammata
conflammatae
Abl.
conflammata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conflammatum
conflammata
Gen.
conflammati
conflammatorum
Dat.
conflammato
—
Acc.
conflammatum
conflammata
Voc.
conflammatum
conflammata
Abl.
conflammato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conflammandus
—
Gen.
conflammandi
—
Dat.
conflammando
—
Acc.
conflammandum
—
Voc.
conflammande
—
Abl.
conflammando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conflammanda
—
Gen.
conflammandae
—
Dat.
conflammandae
—
Acc.
conflammandam
—
Voc.
conflammanda
—
Abl.
conflammanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conflammandum
—
Gen.
conflammandi
—
Dat.
conflammando
—
Acc.
conflammandum
—
Voc.
conflammandum
—
Abl.
conflammando
—

Supines

accusative: conflammatum; ablative: conflammatu

Examples

No examples found.