confirmatus, confirmata -um, confirmatior -or -us, confirmatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

confident/assured; well established/firmly based; well attested/certain/proven;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
confirmatus
confirmati
Gen.
confirmati
confirmatorum
Dat.
confirmato
—
Acc.
confirmatum
confirmatos
Voc.
confirmate
confirmati
Abl.
confirmato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
confirmata
confirmatae
Gen.
confirmatae
confirmatarum
Dat.
confirmatae
—
Acc.
confirmatam
confirmatas
Voc.
confirmata
confirmatae
Abl.
confirmata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
confirmatum
confirmata
Gen.
confirmati
confirmatorum
Dat.
confirmato
—
Acc.
confirmatum
confirmata
Voc.
confirmatum
confirmata
Abl.
confirmato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
confirmatius
confirmatiora
Gen.
confirmatioris
—
Acc.
confirmatius
confirmatiora
Voc.
confirmatius
confirmatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
confirmatissimus
confirmatissimi
Gen.
confirmatissimi
confirmatissimorum
Dat.
confirmatissimo
—
Acc.
confirmatissimum
confirmatissimos
Voc.
confirmatissime
confirmatissimi
Abl.
confirmatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
confirmatissima
confirmatissimae
Gen.
confirmatissimae
confirmatissimarum
Dat.
confirmatissimae
—
Acc.
confirmatissimam
confirmatissimas
Voc.
confirmatissima
confirmatissimae
Abl.
confirmatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
confirmatissimum
confirmatissima
Gen.
confirmatissimi
confirmatissimorum
Dat.
confirmatissimo
—
Acc.
confirmatissimum
confirmatissima
Voc.
confirmatissimum
confirmatissima
Abl.
confirmatissimo
—