confingo, confingere, confinxi, confictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fashion/fabricate, construct by shaping/molding; invent/feign/devise; pretend;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1confingoconfingimus
2confingisconfingitis
3confingitconfingunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconfingere
activeperfectconfinxisse
passivepresentconfingi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
confinge
confingite
future
PersonSingularPlural
2
confingito
confingitote
3
confingito
confingunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
confingere
confingimini
future
PersonSingularPlural
2
confingitor
—
3
confingitor
confinguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
confictus
conficti
Gen.
conficti
confictorum
Dat.
conficto
—
Acc.
confictum
confictos
Voc.
conficte
conficti
Abl.
conficto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conficta
confictae
Gen.
confictae
confictarum
Dat.
confictae
—
Acc.
confictam
confictas
Voc.
conficta
confictae
Abl.
conficta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
confictum
conficta
Gen.
conficti
confictorum
Dat.
conficto
—
Acc.
confictum
conficta
Voc.
confictum
conficta
Abl.
conficto
—

Supines

accusative: confictum; ablative: confictu

Examples

No examples found.