conficio, conficere, confeci, confectus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

make, construct; prepare, complete, accomplish; cause; perform; do thoroughly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conficioconficimus
2conficisconficitis
3conficitconficiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconficere
activeperfectconfecisse
passivepresentconfici

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
confice, confic
conficite
future
PersonSingularPlural
2
conficito
conficitote
3
conficito
conficunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conficere
conficimini
future
PersonSingularPlural
2
conficitor
—
3
conficitor
conficuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
confectus
confecti
Gen.
confecti
confectorum
Dat.
confecto
—
Acc.
confectum
confectos
Voc.
confecte
confecti
Abl.
confecto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
confecta
confectae
Gen.
confectae
confectarum
Dat.
confectae
—
Acc.
confectam
confectas
Voc.
confecta
confectae
Abl.
confecta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
confectum
confecta
Gen.
confecti
confectorum
Dat.
confecto
—
Acc.
confectum
confecta
Voc.
confectum
confecta
Abl.
confecto
—

Supines

accusative: confectum; ablative: confectu