confercio, confercire, confersi, confertus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

stuff/cram/pack/press (close) together; fill densely; raise a shout in unison;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1confercioconfercimus
2confercisconfercitis
3confercitconferciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconfercire
activeperfectconfersisse
passivepresentconferciri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conferci
confercite
future
PersonSingularPlural
2
confercito
confercitote
3
confercito
conferciunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
confercire
confercimini
future
PersonSingularPlural
2
confercitor
—
3
confercitor
conferciuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
confertus
conferti
Gen.
conferti
confertorum
Dat.
conferto
—
Acc.
confertum
confertos
Voc.
conferte
conferti
Abl.
conferto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conferta
confertae
Gen.
confertae
confertarum
Dat.
confertae
—
Acc.
confertam
confertas
Voc.
conferta
confertae
Abl.
conferta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
confertum
conferta
Gen.
conferti
confertorum
Dat.
conferto
—
Acc.
confertum
conferta
Voc.
confertum
conferta
Abl.
conferto
—

Supines

accusative: confertum; ablative: confertu

Examples

No examples found.