confero, conferre, contuli, conlatus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 2nd · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

bring together, carry/convey; collect/gather, compare; unite, add; direct/aim;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conferoconferimus
2confersconfertis
3confertconferunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconferre
activeperfectcontulisse
passivepresentconferri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
confer
conferte
future
PersonSingularPlural
2
conferto
confertote
3
conferto
conferunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conferre
conferimini
future
PersonSingularPlural
2
confertor
—
3
confertor
conferuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conlatus
conlati
Gen.
conlati
conlatorum
Dat.
conlato
—
Acc.
conlatum
conlatos
Voc.
conlate
conlati
Abl.
conlato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conlata
conlatae
Gen.
conlatae
conlatarum
Dat.
conlatae
—
Acc.
conlatam
conlatas
Voc.
conlata
conlatae
Abl.
conlata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conlatum
conlata
Gen.
conlati
conlatorum
Dat.
conlato
—
Acc.
conlatum
conlata
Voc.
conlatum
conlata
Abl.
conlato
—

Supines

accusative: conlatum; ablative: conlatu