confacio, confacere, confeci, confactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

make together;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1confacioconfacimus
2confacisconfacitis
3confacitconfaciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconfacere
activeperfectconfecisse
passivepresentconfaci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conface, confac
confacite
future
PersonSingularPlural
2
confacito
confacitote
3
confacito
confacunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
confacere
confacimini
future
PersonSingularPlural
2
confacitor
—
3
confacitor
confacuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
confactus
confacti
Gen.
confacti
confactorum
Dat.
confacto
—
Acc.
confactum
confactos
Voc.
confacte
confacti
Abl.
confacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
confacta
confactae
Gen.
confactae
confactarum
Dat.
confactae
—
Acc.
confactam
confactas
Voc.
confacta
confactae
Abl.
confacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
confactum
confacta
Gen.
confacti
confactorum
Dat.
confacto
—
Acc.
confactum
confacta
Voc.
confactum
confacta
Abl.
confacto
—

Supines

accusative: confactum; ablative: confactu

Examples

No examples found.