conesto, conestare, conestavi, conestatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

honor, grace; do honor/pay respect to; make respectable; prevent baldness (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conestoconestamus
2conestasconestatis
3conestatconestant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconestare
activeperfectconestavisse
passivepresentconestari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conesta
conestate
future
PersonSingularPlural
2
conestato
conestatote
3
conestato
conestanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conestare
conestamini
future
PersonSingularPlural
2
conestator
—
3
conestator
conestantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conestatus
conestati
Gen.
conestati
conestatorum
Dat.
conestato
—
Acc.
conestatum
conestatos
Voc.
conestate
conestati
Abl.
conestato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conestata
conestatae
Gen.
conestatae
conestatarum
Dat.
conestatae
—
Acc.
conestatam
conestatas
Voc.
conestata
conestatae
Abl.
conestata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conestatum
conestata
Gen.
conestati
conestatorum
Dat.
conestato
—
Acc.
conestatum
conestata
Voc.
conestatum
conestata
Abl.
conestato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conestandus
—
Gen.
conestandi
—
Dat.
conestando
—
Acc.
conestandum
—
Voc.
conestande
—
Abl.
conestando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conestanda
—
Gen.
conestandae
—
Dat.
conestandae
—
Acc.
conestandam
—
Voc.
conestanda
—
Abl.
conestanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conestandum
—
Gen.
conestandi
—
Dat.
conestando
—
Acc.
conestandum
—
Voc.
conestandum
—
Abl.
conestando
—

Supines

accusative: conestatum; ablative: conestatu

Examples

No examples found.