conecto, conectere, conexi, conexus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

join/fasten/link together, connect/associate; lead to; tie; implicate/involve;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conectoconectimus
2conectisconectitis
3conectitconectunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconectere
activeperfectconexisse
passivepresentconecti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conecte
conectite
future
PersonSingularPlural
2
conectito
conectitote
3
conectito
conectunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conectere
conectimini
future
PersonSingularPlural
2
conectitor
—
3
conectitor
conectuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conexus
conexi
Gen.
conexi
conexorum
Dat.
conexo
—
Acc.
conexum
conexos
Voc.
conexe
conexi
Abl.
conexo
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conexa
conexae
Gen.
conexae
conexarum
Dat.
conexae
—
Acc.
conexam
conexas
Voc.
conexa
conexae
Abl.
conexa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conexum
conexa
Gen.
conexi
conexorum
Dat.
conexo
—
Acc.
conexum
conexa
Voc.
conexum
conexa
Abl.
conexo
—

Supines

accusative: conexum; ablative: conexu

Examples

No examples found.