condulco, condulcare, condulcavi, condulcatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

sweeten;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1condulcocondulcamus
2condulcascondulcatis
3condulcatcondulcant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcondulcare
activeperfectcondulcavisse
passivepresentcondulcari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
condulca
condulcate
future
PersonSingularPlural
2
condulcato
condulcatote
3
condulcato
condulcanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
condulcare
condulcamini
future
PersonSingularPlural
2
condulcator
—
3
condulcator
condulcantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
condulcatus
condulcati
Gen.
condulcati
condulcatorum
Dat.
condulcato
—
Acc.
condulcatum
condulcatos
Voc.
condulcate
condulcati
Abl.
condulcato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
condulcata
condulcatae
Gen.
condulcatae
condulcatarum
Dat.
condulcatae
—
Acc.
condulcatam
condulcatas
Voc.
condulcata
condulcatae
Abl.
condulcata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
condulcatum
condulcata
Gen.
condulcati
condulcatorum
Dat.
condulcato
—
Acc.
condulcatum
condulcata
Voc.
condulcatum
condulcata
Abl.
condulcato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
condulcandus
—
Gen.
condulcandi
—
Dat.
condulcando
—
Acc.
condulcandum
—
Voc.
condulcande
—
Abl.
condulcando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
condulcanda
—
Gen.
condulcandae
—
Dat.
condulcandae
—
Acc.
condulcandam
—
Voc.
condulcanda
—
Abl.
condulcanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
condulcandum
—
Gen.
condulcandi
—
Dat.
condulcando
—
Acc.
condulcandum
—
Voc.
condulcandum
—
Abl.
condulcando
—

Supines

accusative: condulcatum; ablative: condulcatu

Examples

No examples found.