conditorium
conditorium, conditori(i)
Neuter · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
tomb/sepulcher; coffin (L+S); place for ashes; repository, place to store;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | conditorium | conditoria |
| Gen. | — | conditoriorum |
| Dat. | conditorio | conditoriis |
| Acc. | conditorium | conditoria |
| Voc. | conditorium | conditoria |
| Abl. | conditorio | conditoriis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...nudatum pectus in conspectu frequentiae plangere, in conditorium etiam prosecuta est defunctum, positumque in hypogaeo Graeco more corpus..." - M
VIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...iniquissimam conplorationem. non quidem licuit mihi in illud conditorium cubiculum tuae mortis inrumpere nec supra carrissima membra prostratae..."
