concupisco, concupiscere, concupivi, concupitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

desire eagerly/ardently; covet, long for; aim at; conceive a strong desire for;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1concupiscoconcupiscimus
2concupiscisconcupiscitis
3concupiscitconcupiscunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconcupiscere
activeperfectconcupivisse
passivepresentconcupisci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
concupisce, concupisc
concupiscite
future
PersonSingularPlural
2
concupiscito
concupiscitote
3
concupiscito
concupiscunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
concupiscere
concupiscimini
future
PersonSingularPlural
2
concupiscitor
—
3
concupiscitor
concupiscuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
concupitus
concupiti
Gen.
concupiti
concupitorum
Dat.
concupito
—
Acc.
concupitum
concupitos
Voc.
concupite
concupiti
Abl.
concupito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
concupita
concupitae
Gen.
concupitae
concupitarum
Dat.
concupitae
—
Acc.
concupitam
concupitas
Voc.
concupita
concupitae
Abl.
concupita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
concupitum
concupita
Gen.
concupiti
concupitorum
Dat.
concupito
—
Acc.
concupitum
concupita
Voc.
concupitum
concupita
Abl.
concupito
—

Supines

accusative: concupitum; ablative: concupitu

Examples