concupio, concupere, concupivi, concupitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

desire/wish greatly/eagerly/ardently; covet, long for, be desirous of;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1concupioconcupimus
2concupisconcupitis
3concupitconcupiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconcupere
activeperfectconcupivisse
passivepresentconcupi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
concupe
concupite
future
PersonSingularPlural
2
concupito
concupitote
3
concupito
concupunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
concupere
concupimini
future
PersonSingularPlural
2
concupitor
—
3
concupitor
concupuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
concupitus
concupiti
Gen.
concupiti
concupitorum
Dat.
concupito
—
Acc.
concupitum
concupitos
Voc.
concupite
concupiti
Abl.
concupito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
concupita
concupitae
Gen.
concupitae
concupitarum
Dat.
concupitae
—
Acc.
concupitam
concupitas
Voc.
concupita
concupitae
Abl.
concupita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
concupitum
concupita
Gen.
concupiti
concupitorum
Dat.
concupito
—
Acc.
concupitum
concupita
Voc.
concupitum
concupita
Abl.
concupito
—

Supines

accusative: concupitum; ablative: concupitu

Examples

No examples found.