conculco, conculcare, conculcavi, conculcatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

tread/trample upon/underfoot/down; crush, oppress; despise, disregard;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conculcoconculcamus
2conculcasconculcatis
3conculcatconculcant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconculcare
activeperfectconculcavisse
passivepresentconculcari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conculca
conculcate
future
PersonSingularPlural
2
conculcato
conculcatote
3
conculcato
conculcanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conculcare
conculcamini
future
PersonSingularPlural
2
conculcator
—
3
conculcator
conculcantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conculcatus
conculcati
Gen.
conculcati
conculcatorum
Dat.
conculcato
—
Acc.
conculcatum
conculcatos
Voc.
conculcate
conculcati
Abl.
conculcato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conculcata
conculcatae
Gen.
conculcatae
conculcatarum
Dat.
conculcatae
—
Acc.
conculcatam
conculcatas
Voc.
conculcata
conculcatae
Abl.
conculcata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conculcatum
conculcata
Gen.
conculcati
conculcatorum
Dat.
conculcato
—
Acc.
conculcatum
conculcata
Voc.
conculcatum
conculcata
Abl.
conculcato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conculcandus
—
Gen.
conculcandi
—
Dat.
conculcando
—
Acc.
conculcandum
—
Voc.
conculcande
—
Abl.
conculcando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conculcanda
—
Gen.
conculcandae
—
Dat.
conculcandae
—
Acc.
conculcandam
—
Voc.
conculcanda
—
Abl.
conculcanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conculcandum
—
Gen.
conculcandi
—
Dat.
conculcando
—
Acc.
conculcandum
—
Voc.
conculcandum
—
Abl.
conculcando
—

Supines

accusative: conculcatum; ablative: conculcatu

Examples

No examples found.